Weet jij wat bijvangst precies is? De Good Fish Foundation legt het uit: Een visser vangt graag tong of schol. Maar bij het vissen op deze ‘doelsoorten’, zit ook veel andere vis in het net. Deze bijvangst is voor de visser minder interessant, omdat er weinig vraag naar is en hierdoor een lage marktwaarde heeft. Een deel van de bijvangst wordt door de visser terug in zee gegooid, dit wordt ook wel ‘discarding’ genoemd. Van de bijvangst die wel aangeland wordt, gaat een deel naar de visafslag en wordt het andere deel naar het buitenland geëxporteerd of gebruikt voor vismeel of visolie. Good Fish Foundation heeft de bijvangstwijzer ontwikkeld om onderbenutte vis bekender en dus beter verkoopbaar te maken. Door bijvangst te eten zou de visserijdruk op tong en schol kunnen afnemen. Ook de daarmee samenhangende impact op de bodem, brandstof verbruik en bijvangst van ondermaatse vis neemt dan af.

De bijvangst vis waar wij op dit moment mee werken, is grauwe poon. Grauwe poon is de meest voorkomende poonsoort in de Noordzee, maar is nauwelijks van commercieel belang. De vissen hebben vleugelvormige borstvinnen en drie losse, beweeglijke vinstralen waarmee ze over de bodem kunnen “lopen”. In de zomer komt deze vis in enorme aantallen voor in de ondiepe wateren van de zuidelijke Noordzee. Daar wordt deze vis bijgevangen in de visserij op schol en tong. Volgens de Good Fish Foundation wordt meer dan 90 % van de poon teruggegooid (ca. 3100 ton). (zie link) Het is lastig te controleren of dit zo is, maar in ieder geval is het duidelijk dat de grauwe poon geen populaire vis is onder consumenten en dat deze hierdoor weinig opbrengt voor de vissers. Door deze vis te gebruiken voor onze producten, wordt de vangst beter benut.